Jo Berghoef
14 februari 1903 - 9 maart 1994
Johannes Fake Berghoef werd geboren in Aalsmeer. Als jongen werkte hij op het bureau van K.P.C. de Bazel, waar destijds gewerkt werd aan het naar De Bazel vernoemde gebouw in de Vijzelstraat. Hij begon in 1921 aan de studie bouwkunde aan de Technische Hogeschool in Delft, een studie die hij door tussentijds werk pas in 1946 afrondde.
Met zijn hoogleraar Granpré Molière en J.C. van Epen maakte hij in de jaren 1930 een studiereis naar Italië. Indrukken die hij daar opdeed hebben zijn werk beïnvloed, onder meer in zijn voorkeur voor baksteen.
In 1947 werd Berghoef hoogleraar architectuur aan de Delftse TH, als opvolger van D.F. Slothouwer. Daarnaast werkte hij als zelfstandig architect. Hij ontwierp diverse grote woningbouwcomplexen waarbij geen baksteenbouw maar moderne technieken werden toegepast, zoals de Airey-systeembouw. Bij de wederopbouwwoningen aan de Ranonkelkade (1949) had hij daar al mee geëxperimenteerd. Later volgden Amstelhof (1954) en Sloterhof (1959). Ook tekende hij het stadhuis van Hengelo (gereed 1963).