Parkhove, Beethovenstraat 149-155

Parkhove, een flatgebouw met 16 appartementen. Vooral de zuidkant is duidelijk geïnspireerd op l'Unité d'Habitation van Le Corbusier in Marseille, het eerste brutalistische flatgebouw. Deze flat van Warners mag dan aanzienlijk kleinschaliger zijn, de inpandige balkons met gekleurde zijwanden zijn 100% Le Corbusier.

Opdrachtgevers waren de bouw- en handelmaatschappijen Caja en Kopal, waarvan F.E. van der Hart directeur was.

De woningen werden ontsloten door twee trappenhuizen, elk ook voorzien van een lift. Elk appartement mat circa 110 m² en bestond uit een woonkamer, drie slaapkamers, keuken en badkamer. De meeste woningen hadden drie loggia's; de hoekwoningen hadden er twee, plus een balkon. In de plint waren zes garages, zestien bergingen en een gemeenschappelijke fietsenstalling.

De badkamers van de twee bovenste hoekwoningen kregen geen raam in de zijgevel maar een "sky-dome" op het dak, een daklicht.

Parkhove was een onderdeel van het uitbreidingsplan Zuider-Amstelkanaal, op een terrein ten zuiden van dat kanaal tot aan de Prinses Irenestraat. Aan weerszijden van de verlengde Beethovenstraat kwamen stroken met huurflats, waaronder deze; de rest van het gebied tot aan de westkant van de verlengde Parnassusweg was voor zo'n 150 koophuizen in laagbouw. Het plan was in 1940 vastgesteld maar werd door de oorlog pas in de jaren 1950 uitgevoerd. De bruggen 415 en 417 over het kanaal lagen wel al klaar.

Gemeentelijk monument sinds 2014.