Gebouw van de firma Benjamin A. Soep & Co. De roedeverdeling van de ramen op de hogere verdiepingen is verloren gegaan.
Benjamin Soep (Amsterdam 1860 - 1927 (Honthorststraat 16); de tweede naam ontbreekt in het bevolkingsregister) was juwelier en eerder een "eigenwerkmaker", een zelfstandige die personeel en fabrieksruimte huurde voor het slijp- en/of kloofwerk. Hij haalde in 1896 de krant toen hij protesteerde tegen de verkorting van de werkweek van 66 naar 60 uur. Soep huurde begin 20ste eeuw zo'n 40 molens bij diamantslijperij Rudelsheim in de Valkenburgerstraat. Kennelijk besloot hij om een eigen slijperij te bouwen.
Het was een modern uitgeruste fabriek, met elektrisch aangedreven slijpmolens. Het bedrijf werd in 1963 overgenomen door Samuel Gassan NV. Gassan vertrok in 1990 naar de Nieuwe Uilenburgerstraat.
Het gebouw is een van de drie grotere slijperijen die Van Arkel in 1906 ontwierp. De andere twee staan in de Tolstraat (Asscher) en in de Ruysdaelstraat (Ed. van Dam).
Soep kocht het terrein in 1906 van de gemeente. Aanvankelijk was een plek dichter bij de Weesperstraat overeengekomen. Daar maakte de projectontwikkelaar Lobatto bezwaar tegen: hij wilde net huizen gaan bouwen op de hoek Weesperstraat-Nieuwe Achtergracht en vreesde voor overlast en waardevermindering door een slijperij pal naast zijn huizen. Zijn protest leidde ertoe dat Soep een terrein een stukje verderop kreeg toegewezen.
Tot ver in de negentiende eeuw was het bouwblok in gebruik bij de gemeente voor allerlei werven: timmertuin, schuitenmakerswerf, stratenmakerswerf. Nadat die naar West waren vertrokken kwam het gebied vrij voor andere gebruikers.
Nieuwe Achtergracht 17-23
Er zijn 4 afbeeldingen in de beeldbank van het Stadsarchief die gerelateerd zijn aan dit adres.